Działam
Nie tylko mówię, gdzie to jest. Prowadzę na miejsce i wypełniam formularz.
«Zaprowadź mnie do cennika» otwiera cennik. «Wypełnij formularz za mnie» wypełnia go. «Wyślij» — dopiero na wyraźne polecenie.
Wypełnij zapytanie moimi danymi — Olena, olena@example.com, potrzebuję wyceny strony na 20 podstron.
Gotowe: wpisałem imię, adres e-mail i wiadomość. Nie nacisnąłem «Wyślij» — mam to zrobić?
Gdy strona odpowie lepiej niż ja, to Państwo decydują, co robię.
Niezależnie od wyboru: odwiedzający, który poprosi, żeby go gdzieś zaprowadzić, tam trafi. Wybór dotyczy tylko tego, co robię z własnej inicjatywy.
Odpowiedz i pokaż link. Odpowiadam w pełni, a stronę pokazuję obok odpowiedzi jako kafelek. Odwiedzający klika, jeśli chce.
Zaproponuj przejście. Gdy trafienie jest pewne, pytam: «Mam o tym stronę — zaprowadzić tam czy wyjaśnić tutaj?» Odpowiedzieć można własnymi słowami albo jednym kliknięciem. Tak zaczyna każdy nowy asystent.
Zaprowadź od razu. Gdy trafienie jest pewne, od razu otwieram stronę, a zamiast odpowiedzi daję jedno zdanie.
Co mogę zrobić na stronie i czego nigdy nie zrobię sam.
Patrzę na stronę, na której jest odwiedzający. Pola, przyciski, zakładki, listy rozwijane, pola wyboru, suwak, lista z przyciskiem «Dodaj» — widzę, co jest na stronie i czy pole jest wypełnione. To, co wpisano w pole, widzę tylko wtedy, gdy Państwo na to pozwolą (domyślnie wyłączone).
Wypełniam i wybieram. Wpisanie tekstu w pole, wybór opcji, zaznaczenie pola: to dzieje się od razu, na oczach odwiedzającego, więc widzi prawdziwy tekst na własnym ekranie. Jeśli w polu już był tekst, mówię, że go zastąpiłem — albo zamiast tego dopisuję.
Wstrzymuję kliknięcie. Wyślij, Zapisz, Zamów, Usuń — wszystkiego, czego nie da się cofnąć, nie klikam sam. Pytam odwiedzającego, używając dokładnej nazwy przycisku, i klikam tylko po usłyszeniu «tak». Zakładka czy przycisk «otwórz sekcję» to inny rodzaj kliknięcia — te klikam od razu.
Albo pozwalają mi Państwo kliknąć. We własnej aplikacji mogą Państwo raz zdecydować, że po wypełnieniu formularza wolno mi kliknąć oznaczony przez Państwa przycisk «Zapisz». To Państwa decyzja w panelu, a nie moja w danej chwili.
«Pokaż mi, gdzie to jest.»
Wystarczy poprosić, żebym pokazał miejsce na długiej stronie, a przewinę ją tam — do nagłówka, tak by szukana rzecz była na górze ekranu, a nie na dole. «Przewiń w dół» przewija stronę o jeden ekran naraz, a gdy dalej nic już nie ma, daję znać.
Cztery przełączniki, wszystkie w Państwa rękach.
Zachowanie nawigacji, w ustawieniach asystenta: link, propozycja albo przejście.
Pozwól mi działać na stronie, w ustawieniach widżetu: włączone lub wyłączone.
Klikanie przycisków: nigdy — najpierw pytam (ustawienie domyślne) — albo zapisuję automatycznie po wypełnieniu, gdy oznaczono, który przycisk zapisuje.
Co mogę odczytać: tylko to, czy pole jest wypełnione (ustawienie domyślne), wyłącznie pola oznaczone przez Państwa albo wszystkie.
A dla programisty: kilka atrybutów, które oznaczają przycisk jako bezpieczny, pole jako prywatne, a listę jako listę. Żaden z nich nie jest potrzebny na start.
Ograniczenia, bez ogródek.
- Formularz, który zapisuje się w trakcie pisania nie ma przycisku, który mógłbym wstrzymać, więc zmiany po prostu się zapisują — jeśli to Państwa niepokoi, można wyłączyć działania na stronie dla tej podstrony.
- Działam na Państwa stronie, nie na cudzych: link do innej strony pokażę, ale sam go nigdy nie otworzę.
- Działania na stronie są dostępne w planie Growth. W planie Starter odpowiadam, otwieram strony i przekazuję rozmowę człowiekowi; formularza nie dotykam.
Proszę powiedzieć: «zaprowadź mnie do cennika». Śmiało.
